Home School
Category:

School

Op onze reizen door Afrika hebben we veel hulp projecten gezien. Soms georganiseerd door individuelen en vaak door hele grote organisaties. We hebben projecten bezocht en met eigen ogen gezien hoe ze draaien. Door gesprekken met de lokale bevolking hebben we veel geleerd over het resultaat van deze projecten. Helaas hebben we moeten vaststellen dat veel van het donatie geld uit de westelijke landen niet aankomt. Mensen in het westen hebben gegeven vanuit het “goede-doel” gevoel maar veel geld blijft hangen in de organisatie die ervoor moet zorgen dat het geld op de juiste plek komt.
Ook zijn we met de vraag achter gebleven of het wel goed is zoveel te helpen. Moeten de lokale inwoners niet veel meer zelf doen? Zorgen we wel voor een betere “toekomst”, of lossen we alleen maar het probleem van vandaag op.
Toch zijn we ook bij meerdere projecten geweest die volgens ons zeker wél een verschil maken. Dit zijn de projecten waarbij een kleine groep mensen, een gerichte kans krijgt hun toekomst te verbeteren op een gezonder en beter leven in Afrika. Op één van deze projecten stuiten we toevallig bij onze trektocht door Malawi. (zie verslag dat we toen op ons blog hebben gezet)

IMG_6737-Floor-Jan-medewerkers-kinderen[1]

In Malawi wordt het aantal weeskinderen nu geschat op 1.300.000. Dit aantal zal nog groeien omdat veel twintig tot veertig jarige ouders overlijden door hoofdzakelijk HIV/AIDS. Deze vaak nog jonge ouders vallen weg en hun kinderen blijven alleen achter. Deze kinderen worden zoveel mogelijk door familie opgevangen, bijvoorbeeld door een tante of oma.

Header[2]
In deze families zijn echter vaak al meerdere eigen kinderen en doordat de zorg voor een weeskind of vaak meerdere weeskinderen erbij komt, vormt dit een grote belasting voor deze families. De weeskinderen komen ‘achteraan in de rij’ en hebben daardoor een kleinere kans op voldoende voeding, toegang tot gezondheidszorg en onderwijs. Daarbij hebben ze bijna altijd een groot gebrek aan aandacht.
Floor en Jan, een Nederlands stel, wilden deze weeskinderen toch kansen bieden. Ze starten het project ‘FloJa Malawi’ in Ngara en begonnen in 2009 met de bouw van een dagopvangcentrum. Alle gebouwen, speeltoestellen en bankjes bouwden ze met mensen uit het dorp.
Floor en Jan zijn een Nederlands stel dat net als wij, tijdens diverse reizen het Afrikaanse continent heeft leren kennen, met al zijn schoonheid, armoede en alle problemen. Floor heeft in Nederland in de verzorging gewerkt en Jan was vele jaren actie in de landbouw.
De combinatie van werkervaringen, reizen en hun visie op het leven heeft Floor en Jan tot het initiatief gebracht om vanuit een idealisme dit project, op geheel vrijwillige basis, te gaan opzetten.

Toen wij bij hen waren was het totaal aantal kinderen uitgekomen op 86. Er waren vier klasjes en voor elke klas een leerkracht en een vrijwilliger. Als gezegd bouwen ze alle voorziening zelf en inmiddels zijn er tien mensen uit het eigen dorp bij FloJa aan het werk.
We vinden het geweldig dat Veldzijde kinderen en ouders ook heel concreet willen bijdragen aan betere toekomst kansen voor enkele kinderen, of misschien zelfs een heel gezien.
FloJa: Dagopvang voor weeskinderen http://www.flojamalawi.nl

Andere projecten waar we geweest zijn

Outreach in Kasaya Zambia

Omdat mensen ver van de dokter wonen en ze geen vervoer hebben komt soms een gesponsorde dokter naar de mensen toe. Wij gingen mee met onze Land Rover stampvol pillen voor AIDS patienten.

 

En hutten bouwen in Mwandi Zambia:

Mwandi USC OVC Project                 http://www.homes4aidsorphans.com

Onze reizen tot nu zijn echt heel leuk en bijzonder geweest. Al van begin hadden wij nu de droom langer in een van de afrikaase landen te blijven. Leven met de mensen en beleven hoe het leven in deze, zo andere, cultuur gaat. En nu hadden wij de kans ons droom te verwerkelijken….. Wij hadden een project gevonden, die ons de mogelijkheid geeft in een afrikaanse gemeenschap te leven en ook de maatschappelijke verantwoording, die wij voor de mensen daar voelen uit te voeren.

Sinds 2005 is er een gemeenschappelijke project in Mwandi Western Province Zambia, dat het leven van weeskinderen wil verbeteren. De kinderen, meestal zijn het meerdere uit één gezin, worden opgevangen door hun familie en kennissen, die zelf voor het leven weinig hebben. Meestal is er niet genoeg plek in de erg eenvoudige hutjes en ze kunnen het geld voor school niet opbrengen. Paula en Dan van Zyl, die ook de Rotary Club van Livingstone, Zambia bijwonen, zijn nu sinds 9 jaren bezig om met vrijwilligers maar ook met de families zelf nieuwe huizen te bouwen en de kinderen een schoolopleiding te geven.

Daarnaast runnen ze een Outpatient Department, waar iedere dag rond de 70 mensen – soms na uren lang gelopen – naartoe komen om medische hulp te krijgen. Verder vangen ze aan een kant van de Mwandi Mission oudere mensen op, die geen families meer hebben. Ook geven ze ze een thuis. Financieel worden ze hierbij gesteund door de United Church of Zambia maar boven al van donaties en veel vrijwilligers werk.

Het is een door Paula bedacht systeem dat zichzelf financiert. Iedere volontair komt hier niet alleen vrijwilligerswerk doen, maar betaald ook nog eens voor zijn/haar verblijf ongeveer € 30/dag. Daarvoor krijgen ze een bed in een groepstent en alle maaltijden. Met dit geld en de donaties van derden wordt het schoolgeld van de weesjes betaald en ook het materiaal waarvan de hutjes worden gebouwd.

Daarnaast heeft Paula nog wat nevenprojecten zoals het voetbal- of basketbalveld, of een college stipendium voor een kind, dat door een lid van de RotaryClub, een andere service club of door een particulier word gesteund (schoolfee per kind/term ~420 US)

Paula is 63 jaar en gebruikt haar positie, President of the Livingstone Rotary, maximaal voor het verkrijgen van bijdragen.

Graag wilden wij hier onze bijdrage leveren: heel concreet en direct iets aan de mensen geven en zien hoe het leven – misschien is het ook alleen van een familie of een paar kinderen te verbeteren.

Voeding

Er zijn momenteel 280 wezen en kwetsbare kinderen ingeschreven in het voedingsprogramma. Leeftijd variërend van 6 maanden tot 15 jaar. 27 {826f189e666d5f36673a7257a17d487d2b02035bf60506587bf175ebb66be828} van de kinderen die het voedselprogramma wonen HIV positief zijn.

De kinderen krijgen een grote, goed uitgebalanceerde maaltijd ( lunch ) zes dagen per week. Op zondag, zorgen de leden van de 11 verschillende denominatie kerken in Mwandi ervoor dat de kinderen verzorgd worden door leden van de gemeenschap. Het typische menu bestaat uit Nshima, en rijst met veel koolhydraat, rundvlees, vis, kip of eieren en ten minste twee seizoensgebonden groenten elke dag, waaronder kool, zoete aardappelen, pompoen, okra of spinazie, ook tomaat en ui aan soepen en jus bieden.

Als onderdeel van het programma worden lengte en het gewicht van de kinderen gecontroleerd en degenen die het meest behoefte, hebben ontvangen extra voeding in de vorm van HEPS en broodjes in de ochtend.

De kinderen poetsen hun tanden en ontvangen dagelijks multivitaminen en ondergaan health checks , waaronder HIV-tests  bij het missie ziekenhuis (maandelijks ). Elke middag leren vrijwilligers uit de gemeenschap de kinderen meer over God met een korte devotie en vervolgens nemen de kinderen deel aan een leuke activiteit ( inkleuren, tekenen, film kijken, drama’s en sporten ). Een van de belangrijkste taken die de OVC personeel heeft, is door te gaan met het geestelijk fundament in de kinderen te bouwen. Ook word hun geleerd dat het goed is om NEE te zeggen tegen misbruik.

Een van de grote voordelen van het programma zijn de prestaties van de kinderen op school geweest. Er is nu veel meer aandacht voor hun cijfers en hun concentratie is verbeterd.

Opvoeders van het plaatselijke ziekenhuis krijgen educatie van de OVC project om de kinderen over HIV / aids te leren. Het is belangrijk kinderen op te leiden voor de gevolgen van hiv / aids en hoe ze het krijgen van de ziekte kunnen voorkomen.

Er zijn 9 vrijwilligers vanuit de Mwandi gemeenschap die eten serveren, bereiden en de eethoek reinigen en met de kinderen tijd doorbrengen zo als ouder zou doen. Een van deze vrijwilligers wijdt haar tijd aan de kinderen met speciale behoeften. Ze hebben momenteel 9 kinderen op het programma met bijzondere behoeften. Het project heeft 2 full-time koks en 2 part-time koks.

De moestuin bij het project ondersteunt het voedselprogramma met verse groenten en de bakkerij geeft de kinderen 3 keer per week vers brood. Ze kopen hun kippen , vlees en melk lokaal binnen Mwandi . Ze geven de kinderen fruit in het seizoen en alle andere spullen voor het menu worden gekocht in Livingstone ( 150 km afstand).

De kinderen op de voeding programma zijn de meest kwetsbaren in de samenleving en zijn vanzelfsprekend dus ook ingeschreven in al de andere programma’s. Het merendeel van de kinderen op het programma ontvangen alleen de een maaltijd per dag die ze hen geven.

Alleenstaande ouder Orphans op voedingsprogramma = 125, Kwetsbare Orphans op voedingsprogramma = 114, Dubbele Orphans ( Geen ouders ) op voedingsprogramma = 41, Mannetjes op voedingsprogramma = 121,                               Vrouwen op voedingsprogramma = 159

School

De scholen zijn van het land en de leraren worden door de overheid betaald. Er zijn scholen genoeg maar bijna geen leraren. Die leraren die er zijn blijven niet echt lang in Mwandi om dat de woningen voor de leraren super slecht zijn: twee leraaren wonen in een huisje, zonder keuken en zonder badkamer. Buiten staat een “long drop” en gat in de grond om te poepen omdat binnen de riolerimgen verstopt zitten of stuk zijn.
De families van de leraren moeten ergens anders wonen om dat de huisjes te klein zijn.

Zo zijn er geen of niet genoeg goede leraren in Mwandi en het niveau van de opleiding is erg slecht om dat ze hier niet willen en kunnen wonen.
(Hetzelfde geld voor verplegend personeel en artsen van het ziekenhuis. )

Zonder leraren geen opleiding en zonder opleiding geen toekomst.

Paula maakt het tot haar levenswerk om dit probleem de komende jaren op te lossen. Ze heeft daarvoor in totaal bijna €200.000,- nodig.

 

 

Presentatie op de Veldzijde

0 FacebookWhatsappTelegramEmail

In Nederland zijn we hele mooie wegen gewent. Alles is van asfalt, voor fietsers en voetgangers zijn er eigen wegen en dat is in Afrika heel anders.

De meeste landen waardoor wij rijden hebben maar twee asfaltwegen. Van noord naar zuid en van west naar oost. De rest van de wegen is gravel of los zand.
In Nederland worden onze spulletjes via post of pakketdienst verstuurd. De mensen kunnen met het vliegtuig, de eigen auto, trein of bus overal naar toe reizen.

Hier kan dat allemaal niet. Bijna niemand heeft een auto (rijkere mensen) en maar een paar mensen hebben een fiets dus de meeste mensen lopen langs de weg. Dit is heel gevaarlijk want de vrachtwagens houden niemand rekening en soms moeten de mensen springen voor hun leven.

Bij iedere foto heb ik een verhaaltje geschreven hieronder.

 

Soms is de straat weggespoeld en moeten we door diep water rijden. Met een gewone auto kun je bijna nergens rijden omdat je dan heel snel vast komt te zitten.

landrover doorwading

Hier is wel een brug maar die is niet echt stevig meer. Soms kan je er beter langs rijden door het water omdat we niet zeker weten of de brug wel sterk genoeg is voor onze 3.000 kilo zware Land Rover. Als het water te diep is moeten we omrijden.

DSC_9826

 

Deze meneer gebruikt zijn fiets niet om te fietsen maar om houtskool te vervoeren. Hij heeft geluk dat hij een fietst heeft anders moet hij het allemaal op zijn hoofd dragen. Dat doen bijna altijd de vrouwen.DSC_9478

DSC_9483

DSC_9505

 

Zelfs kindjes lopen al met zakken of waterkannen van wel 20 kilo op hun hoofd. De vrouwen hebben wel 50 kilo op hun hoofd.DSC_9518
DSC_9816

DSC_0108

Deze jongens hebben erg veel geluk. Ze hebben een ossenwagen die ze gebruiken voor dingen vervoeren en als ze niets hebben zijn ze een taxi.DSC_9530

Deze meneer heeft geen geld voor koeien en moet zelf trekken. Dat zie je vooral in de dorpjes en steden.DSC_9875

Een vrachtwagen vervoert bijna nooit alleen spullen. Er is altijd wel plek voor mensen die ergens naar toe willen. Het ziet er vaak heel gevaarlijk uit omdat er soms wel 50 mensen boven op alle spulletjes zitten.

DSC_9522

 

DSC_9867

 

 

 

IMG_2944

 

 

Als je pech hebt met de auto, moet je het zelf repaeren. De ANWB komt hier niet. Onderdelen zijn er ook bijna niet, dus de mensen gebruiken maar wat ze kunnen vinden. Wij lenen ook nog wel eens ons gereedschap uit.  Achter in deze vrachtwagen staan allemaal koeien. Als we hier de volgende dag weer langs rijden staan ze er nog. Zouden ze wel eten en water hebben gehad?

IMG_1677

 

Deze mensen hebben geen wielen en dus hebben ze een soort slee gemaakt die over de weg sleept.

DSC_9001

 

 

Deze jongen kwamen we onderweg tegen. Hij heeft een levende geit achterop de fiets. Omdat er bijna geen stroom is, is er geen koelkast en moet je de dieren dus levend vervoeren, anders rot het. We hebben hem een kopje koffie gegeven want hij moet nog een heel stuk de berg op fietsen.
DSC_8970

 

20140630-183205-66725662.jpg

 

20140630-183308-66788381.jpg

 

oeps. Iedere dag zien we langs de asfaltwegen dit soort ongelukken.

20140630-183115-66675566.jpg

20140630-183237-66757907.jpg

0 FacebookWhatsappTelegramEmail

Beste Veldzijde,

Jullie schooljaar zit er bijna op. Kris en Nick hebben hun huiswerk nog niet allemaal af, maar we hebben daarvoor ook nog een paar weken te gaan. De jongens doen vooral hun werk tijdens transfer dagen. Dat zijn dagen waarbij we lang in de auto zitten omdat we op zo’n dag een grote afstand willen overbruggen. DSC_9447

IMG_4784

Vandaag is waarschijnlijk de laatste dag dat we deze week nog internet hebben en omdat we elkaar dit schooljaar dus niet meer “spreken” willen Kirstin en ik jullie bedanken dat Veldzijde het mede mogelijk heeft gemaakt dat we deze reis konden maken. Ook bedankt voor de leuke reacties op onze site en de berichtjes die we via Whatsapp en email van jullie hebben gekregen.
Natuurlijk kun je Kris en Nick ook tijdens je vakantie volgen door je email adres op onze site in te vullen. 20140630-093324-34404235.jpg

Prettige vakantie en geniet lekker van jullie welverdiende zomer.

Kris en Nick,
Kirstin & Vincent www.pamoja.eu

20140630-093108-34268840.jpg

 

0 FacebookWhatsappTelegramEmail

Hier is alles wat anders dan we in Nederland gewend zijn. Ik heb daarom wat bijzondere maar vooral grappige dingen bij elkaar gezocht.

Er is geen stromend water dus maken ze hier een groot gat in de grond met een plank eroverheen en een huisje om het gat.

20140520-174529-63929331.jpg

20140520-174531-63931139.jpg

Mwandi leraren woning

20140520-174530-63930228.jpg

De foto hieronder is van een jacuzzi. 😉

IMG_1652

Bij de luxe toiletten plaatsen ze deze plaatsen waar je gehurkt op zit over het grote poepgat.

DSC_9486

In de natuur gaat dat zo :

CSC_0599

DSC_0569

DSC_0341

 

0 FacebookWhatsappTelegramEmail

Het is raar om bij een volk te zijn waarover Niels en Thijn een topondernemers hebben gehouden, bij de Masaï in Tanzania. De Masaï bestaat sinds 1800. De stam Masaï is een nomaden stam in Oost-Afrika. Ze zijn gewend om met hun vee rond te trekken en ze kennen geen landsgrenzen. DSC_9888

DSC_0208

IMG_2861De Masaï herken je aan hun kale hoofden en aan de lang uitgerekte oorlellen. Ze dragen doeken van rode, oker gele of oranje kleur en de mannen lopen altijd met een speer. De scherpe punt mag niet meer op de lange stok zitten omdat de overheid het anders een wapen vindt en die zijn verboden. IMG_2864

De stam waar wij geweest zijn had als familiewapen twee cirkels op hun wangen. Ik weet niet precies hoe ze die maken maar het lijkt wel ingebrand. Deze cirkels dienen ervoor dat je je eigen familie kunt onderscheiden van de anderen. IMG_2833

De overheid wil dat de Masaï zich moet aanpassen aan de moderne samenleving en dat doen ze door:
– ze mogen met hun kleding niet meer in het openbaar vervoer komen
– de Masaï was gewend om met hun vee door een land van 1100 bij 300 kilometer te zwerven met hun koeien meer hadden ze ook niet nodig omdat ze de melk van de koeien drinken het vlees eten het bloed drinken en de vacht te gebruiken om warm te blijven. DSC_0076

DSC_0072

Maar nu heeft de overheid ze in bussen naar een veel te klein gebied gebracht en in dit reservoir moeten ze leven.
– ze passen het school systeem niet aan op hun leefwijze.
– ze moeten belastingen per persoon betalen terwijl ze helemaal geen geld kenden ze kenden allen ruilen. De Masaï moet zich nu aanpassen en geld te verdienen : ze staan langs de weg sieraden te verkopen en de mannen verhuren zich aan souvenirs winkels als toeristen attractie en ze laten foto’s van zich maken.

Ik vind het raar dat mensen zich moeten aanpassen zoals de westerlingen willen.
DSC_0217

 

zie ook het verslagje van Vincent >>>

0 FacebookWhatsappTelegramEmail

Vallende sterren zijn eigenlijk meteoren die door de dampkring verbranden. en heel af en toe als de meteoren niet in de dampkring verbranden en op de aarde komen, dan noem je ze meteorieten.
Meteorieten zijn brokken van alle soorten metaal en steen.
De meeste meteorieten zijn kleine maar sommige wegen een paar tonnen. ( een ton is duizend kilo )
Wij zijn in zuid-Tanzania en staan voor de zeven grootste meteoriet van de wereld.
Hij is drie meter lang, een meter breed en twee meter hoog.
Hij ligt in het gebied Mbozi.

De meteoriet weegt 16 ton ( 16.000 kilo ) en bestaat van 90{826f189e666d5f36673a7257a17d487d2b02035bf60506587bf175ebb66be828} van metaal en 9{826f189e666d5f36673a7257a17d487d2b02035bf60506587bf175ebb66be828} uit nikkel en die laatste 1{826f189e666d5f36673a7257a17d487d2b02035bf60506587bf175ebb66be828}uit
Fosfor, zwavel, koper en kobalt. image5

Een professor heeft met een ijzerzaag
10 uur er over gedaan om 10 centimeter uit de meteoriet te zagen.
Op de foto hier onder lijkt het alsof de meteoriet op de grond ligt maar eigenlijk is die diep ingeslagen en de mensen hebben hem uitgegraven. image6

0 FacebookWhatsappTelegramEmail

Wij zijn nu in Malawi en zijn naast de weg gestopt. Hier hebben we gezien hoe de mensen tabak aan het persen waren. Maar voor het persen worden de tabaksbladeren van het land afgesneden. DSC_9814

Daar blijft het een paar dagen liggen om te drogen tot het een bruine kleur krijgen. DSC_9812

De gedroogde bladeren worden dan naar een pers gebracht. IMG_5228

Daar wordt de tabak met de hand geperst. IMG_5231

Ze persen de droge bladeren tot pakketten van 100 kilo. Het is heel veel werk omdat een tabak blaadje heel lang en smal is en ze zijn heel dun daarom kun je er bijna doorheen kijken. DSC_9496

IMG_5243

De tabak wordt dan aan een fabriek verkocht en daar maken ze dan misschien de sigaretten en sigaren die bij ons in Nederland in de winkel liggen.

0 FacebookWhatsappTelegramEmail

We zijn onderweg gestopt omdat we bomen zagen die er raar uitzagen. Het bleken rubberbomen te zijn die gebruikt worden als de boom 5 jaar oud is totdat de boom 50 jaar is.

Dit zijn jonge rubber planten

image7

Dit zijn jonge rubberboom planten.

image8Dit zin de volwassen rubber bomen.
Het rubber word gewonnen door de schors van de boom af te trekken, dan loopt er een wit vloeibaar spul uit de boom, als je het droogt heet het rubber. image9

Bij de meeste bomen hangt er een plastic zak over de weggehaalde schors zodat het niet nat wordt. Als de rubber nat wordt is het minder waard. image10

Het rubber wordt verkocht aan een fabriek die er rubber producten van maakt, zoals gymschoenen etc.

Om wat extra te verdienen maken de mannen in het bos ballen van het rubber en verkopen deze aan mensen die voorbij komen. Wij hebben er één gekocht en die heeft Nick op de foto in zijn hand.

0 FacebookWhatsappTelegramEmail

Wij waren bij de Munali koffie farm ongeveer 50km van Lusaka af en de enige en ook de grootste koffie plantage van heel Zambia. En daar hebben wij allemaal uitleg gekregen over alles wat ze doen op de boerderij. Wij werden rondgeleid door Mosterd Mugala. Hij liet ons alles zien. Er worden hier de volgende producten verbouwt; koffie, soja, granen.

Koffieplant

munali koffie (26)

De koffieplant heeft 5 jaar nodig voor hij van de kweektuin naar buiten geplant word en dan moet je wachten tot er bladeren komen want elk blaadje word een koffie boon.

munali koffie (24)
De bonen worden per hand geplukt.munali koffie (8)

munali koffie (15)

munali koffie (21)

Plukkers worden per kilo betaald ze krijgen 2 kwacha per kilo (€ 0,20 per kilo) en ze plukken gemiddeld 100 kilo per dag. Ze verdienen dus heel veel en er is soms ruzie om wie de baan mag hebben.

munali koffie (22)

munali koffie (25)

DSC_9111

De buitenkant van de koffievrucht is niet een kers, je kunt ze wel eten en ze smaken best wel zoet maar er word geen gebruik van gemaakt de schil wordt alleen maar als compost gebruikt.

Munali koffie (2)

Een koffie plant kan 10 jaar gebruikt worden en daarna word de plant helemaal tot onderaan afgekapt dan duurt het weer 5 jaar voordat er weer bessen aan groeien.

De koffieboon uit de vrucht halen

In een koffievrucht zitten meestal 2 zaadjes maar soms ook maar één. Als alles geplukt is voor die dag dan word het in een grote trechter gegooid daarna gaat het in een machine waar de huiden er afgehaald worden. Dan gaan ze door een soort goot en daar kunnen ze planken tussen zetten. Munali koffie (1)

munali koffie (14)

Bij de eerste plank zitten dan de beste bonen omdat ze zwaarder zijn dan de anderen dus de huidjes en de lichtere bonen zwemmen hoger dan de zwaardere bonen daarom gaan de huidjes met de lichtere bonen over de plank heen en de zware koffie bonen blijven in dat vak liggen en zo gaan ze 5 van die planken langs. munali koffie (6)

De beste bonen heten AA daarna komt A,B,C,D. Die bonen die overal overheen gegaan zijn worden later gewoon op de grond in vakjes gelegd en dan mag de koper zelf beslissen welk vakje hij wil kopen.

Als de bonen er helemaal onderuit gekomen waren dan moeten ze een week op 7 verschillende treden drogen en ze worden met de hand omgedraaid. Met een hele grote propeller word lucht onder de koffie door geblazen zodat het goed droogt en er hangt een net boven voor een beetje schaduw zodat ze niet te snel drogen. Munali koffie (3)

munali koffie (16)

Dan word de groene koffieboon, waar nu alleen nog een dun schilletje om de boon zit,  naar de molen gebracht om de huid eraf te krijgen. munali koffie (18)

Als dat gedaan is komt de groene koffieboon te voorschijn. munali koffie (9)

Zo wordt de boon ook geëxporteerd naar andere landen want een al gebrande boon kun je niet goed exporteren omdat het product niet langer dan 3 maanden houdbaar is. Een deel van alle groene bonen word ook per schip naar de veiling in Rotterdam gestuurd. De grote en bekende koffie merken kopen hier dan de koffie zoals Nestlé en Douwe Egberts.

0 FacebookWhatsappTelegramEmail

We zijn inmiddels een hele tijd hier in Mwandi. Mwandi is best groot en er zijn hier drie schoolsoorten.

Pre school (in Nederland groep 1 en 2)

20140522-162454-59094503.jpg

De pre school is voor kinderen van “rijke”ouders, zoals artsen en verpleegsters die hier in het districtsziekenhuis werken. Er zijn ongeveer 30 kinderen die hier een halve of hele dag zijn. De ouders betalen ongeveer € 80 per jaar en de United Church of Zambia, een Amerikaanse kerk, is ook nog eens sponsor.
De juffrouw leert deze kleine kinderen al wel getallen en letters in het Engels (SiLozi is de lokale taal) maar ze heeft geen geld voor pennen of papier.

20140522-162849-59329083.jpg

Ik ben hier een dag geweest om met kleinen dingen te helpen.

DSC_8862

Basic school

Nick gaat naar deze school, hij is net als Kris natuurlijk  het enige blanke jongetje. DSC_8818Zijn lerares heet Angelina. DSC_8823Nick zit in een gemixte klas en de school begint om 7:30 uur en duurt tot 13:15 uur.  De jongens klas begint om 13:15 uur en duurt tot 18:00 uur.DSC_8918

In een klas in Zambia zitten altijd tussen de 40 en 60 kinderen in een klas. Nick zit daarom met drie kinderen aan één tafeltje. Lekker knus dus. Zelfs de kinderen uit de hoge klassen zitten bij examens aan zo’n tafeltje met zijn drieën. (lekker makkelijk afkijken dus 😉 ) DSC_8804

Omdat er per onderwerp en per klas maar één boek is schrijft de leraar alle tekst op het bord en moeten de leerlingen alles overschrijven. DSC_8836Dat duurt dus heel erg lang allemaal. Tijdens het overschrijven gaan de leraren steeds naar buiten. De leerlingen moeten zich dan maar redden. De leraren doen dat omdat ze het in de klas lokalen te koud vinden. Het is hier dan ook rond 10 uur ’s morgens maar 25 graden binnen 😉 Maar het is hier winter, dus voor hun begrippen is het wel erg koud. Wij zweten ons een ongeluk in de zon, zij hebben een sweater aan.

DSC_8842De hele school heeft vier toiletten voor meer dan 1.000 leerlingen. Er is geen stromend water, dus het toilet is een “long drop” Een toilet boven een gat waar je poep gewoon naar beneden valt. DSC_8811Wel heeft de school een waterpompje en de highschool zelf een watertorentje met een kraan. Hier komt al het water voor de hele school uit.

De leraren bij Nick op school geven flinke straffen. Als je niet op let moet je naar voren komen en krijg je met een stok een tik over je vingers of zelfs op je rug.

DSC_8869

High school

Kris zit in groep 8, hij heeft zich de eerste week dood verveelt. DSC_8867De eerste dagen kwamen werden er maximaal twee lessen per dag gegeven. De leraren zijn er wel maar staan gewoon buiten te kletsen. Ze zetten vaak wel opgaven op het bord en lopen daarna naar buiten. Vervolgens komen ze een uur later binnen, controleren alles maar vertellen niet uit hoe foute uitwerkingen dan wel hadden gemoeten. DSC_8863

Kris wist niet dat hij maandag’s al om 7 uur op school had moeten zijn, het stamhoofd, soort van burgemeester, is dan altijd op school om samen zingend de Zambiaanse vlag te hijsen. Omdat hij de eerste keer te laat was kreeg hij straf en moest hij buiten een gat graven en er een paal inzetten. Ook bij Kris in de klas zijn er flinke straffen, van het trekken aan je oor tot een tik met een houten blokje op je vingertoppen. Zo een straf krijg je bijvoorbeeld als je tijdens de les Silozi ( de lokale taal) per ongeluk Engels spreekt. In Silozi is Mei = Kandao en lopen = Jamay.DSC_8854

En dan nog..

Alle lessen worden, net als bij Nick in het Engels gegeven. Soms wordt er iets moeilijks ook in Silozi uitgelegd.
Bijna 1 op de 5 kinderen zijn weesjes omdat hun ouders zijn dood gegaan aan Aids/HIV, Malaria of slechte hygiene. Bij Nick in de les wordt al veel uitleg gegeven over sex voor het huwelijk en hoe je AIDS kunt krijgen.

20140522-162847-59327439.jpg

De kinderen komen allemaal in school uniform. Op een afstandje ziet dat er heel chique uit, Kris moet zelfs een stropdas om. Maar de kwaliteit van de kleren is zo slecht dat Nick iedere dag de rafels van zijn broek moet knippen en dat je bij tegenlicht door de kleren het ondergoed kunt zien. Het voordeel van deze kleren is wel dat iederreen er gelijk uit ziet. Dat zou in Nederland eigenlijk ook niet slecht zijn, je hoeft dan geen dure merkkleding meer aan, iederreen is toech gelijk.DSC_8802

Voor de meeste kinderen zijn de kleren van het uniform de mooiste kleren. Direct na school lopen ze vaak weer in lompen rond. Sport wordt dan ook gegeven in het school uniform. Dit zelfs in de brandende zon. Op de foto hieronder wordt les gegeven in teambuilding. De kinderen krijgen hier zojuist een vertrouwensoefening.DSC_8897

Er worden als gezegd lijfstraffen gegeven, op de foto hieronder een paar kinderen die, op het schoolplein, moeten knielen voor de directeur omdat ze te laat in de les waren.DSC_8810

 

 

 

 

0 FacebookWhatsappTelegramEmail